S\u0105 ludzie, kt\u00f3rych my\u015bli lubisz \u015bledzi\u0107 nie dlatego, \u017ce zgadzasz si\u0119 z nimi we wszystkim, ale dlatego, \u017ce staraj\u0105 si\u0119 wnika\u0107 w rzeczy. Dla mnie Ulrike Gu\u00e9rot jest jednym z takich g\u0142os\u00f3w. Od kilku lat ogl\u0105dam jej wyk\u0142ady - nie regularnie, nie rytualnie, ale kiedy natkn\u0119 si\u0119 na temat, kt\u00f3ry uwa\u017cam za wart bli\u017cszego wys\u0142uchania. Uderza mnie to, \u017ce jej argumenty s\u0105 spokojne, uporz\u0105dkowane i w du\u017cej mierze nieideologiczne.<\/p>\n
Nie czyni to jej wyk\u0142ad\u00f3w spektakularnymi w sensie medialnym, ale s\u0105 one zr\u00f3wnowa\u017cone. Mo\u017cna jej s\u0142ucha\u0107 przez d\u0142ugi czas bez poczucia, \u017ce pr\u00f3buje sprzeda\u0107 gotowy \u015bwiatopogl\u0105d. Zw\u0142aszcza w czasach, gdy debaty polityczne s\u0105 cz\u0119sto na\u0142adowane moralnie lub okrojone emocjonalnie, ten spos\u00f3b m\u00f3wienia wydaje si\u0119 niemal staro\u015bwiecki. W najlepszym tego s\u0142owa znaczeniu.<\/p>\n