Kiedy dzi\u015b dyskutuje si\u0119 o polityce bezpiecze\u0144stwa, Bundeswehrze i zobowi\u0105zaniach mi\u0119dzynarodowych, zwykle odbywa si\u0119 to w trybie tera\u017aniejszo\u015bci: liczby, sytuacje zagro\u017cenia, zdolno\u015bci sojusznicze. Rzadko jednak zadaje si\u0119 pytanie, na jakim fundamencie prawnym to wszystko si\u0119 opiera. Istnieje jednak traktat, kt\u00f3ry stanowi dok\u0142adnie taki fundament - a mimo to jest ledwo zakotwiczony w \u015bwiadomo\u015bci publicznej: Traktat Dwa Plus Cztery.<\/p>\n
Wiele os\u00f3b zna j\u0105 z nazwy. Niewielu wie, co dok\u0142adnie zosta\u0142o w nim uregulowane. Jeszcze mniej os\u00f3b zastanawia si\u0119 nad tym, jakie znaczenie maj\u0105 te umowy do dzi\u015b - ponad trzy dekady po zjednoczeniu Niemiec, w \u015bwiecie, kt\u00f3ry zmieni\u0142 si\u0119 zasadniczo pod wzgl\u0119dem politycznym, wojskowym i spo\u0142ecznym.<\/p>\n
Traktat Dwa Plus Cztery nigdy nie mia\u0142 by\u0107 zwyk\u0142\u0105 formalno\u015bci\u0105. Zgodnie z prawem mi\u0119dzynarodowym by\u0142 on warunkiem wst\u0119pnym odzyskania przez Niemcy pe\u0142nej suwerenno\u015bci pa\u0144stwowej. Bez niego zjednoczenie nie nast\u0105pi\u0142oby w takiej formie. Nie tylko regulowa\u0142 granice, sojusze i ruchy wojsk, ale tak\u017ce zaufanie zwyci\u0119skich mocarstw tamtych czas\u00f3w do przewidywalnych Niemiec w przysz\u0142o\u015bci. Tego zaufania nie mo\u017cna by\u0142o bra\u0107 za pewnik - i by\u0142o ono powi\u0105zane z jasnymi obietnicami.<\/p>\n