Birkaç yıl önce bana on yıl sonra yazılım geliştirmenin nasıl olacağını sorsaydın, muhtemelen yeni programlama dillerinden, daha iyi çerçevelerden veya daha güçlü geliştirme ortamlarından bahsederdim. Bugün ise cevabım tamamen farklı olurdu. En büyük değişiklik araçlarda değil, geliştiriciler olarak düşünme ve çalışma şeklimizde yaşanıyor.
Bu satırları yazarken, ben de yeni bir yazılım sistemi üzerinde çalışıyorum. Bu süreçte, birkaç haftadır Codex ve diğer dil modelleri gibi modern yapay zeka araçlarını yoğun bir şekilde kullanıyorum. Başlangıçta meraklıydım, ama şimdi daha çok etkilenmiş durumdayım. Bunun nedeni, yapay zekanın birdenbire her şeyi tek başına halletmesi değil, belirli görevleri şaşırtıcı derecede iyi üstlenmesi ve böylece yeni çalışma yöntemlerine olanak sağlamasıdır.
Yapay zeka hakkındaki pek çok tartışma, geliştiricilerin bir gün gereksiz hale gelip gelmeyeceği sorusu etrafında dönüyor. Bugüne kadarki deneyimlerime göre, bu sorunun pek de yararlı olmadığını düşünüyorum. Çok daha ilginç olan, geliştiricinin rolünün değiştiği gözlemi. Asıl zorluk, tek tek kod satırları yazmaktan giderek uzaklaşıyor. Bunun yerine, sorunları analiz etmek, sistemleri anlamak, bağlantıları belgelemek ve yapay zekaya doğru bilgileri sunmak daha önemli hale geliyor.
