Doświadczenie

Wkład z osobistymi doświadczeniami z projektów, życia codziennego i biznesu. Zapewniają wgląd w tło, procesy i praktyczne wnioski.

Sztuczna inteligencja bez szumu: dlaczego mniej narzędzi AI często oznacza lepszą pracę

przez
Sztuczna inteligencja bez zbędnego szumu

Każdy, kto zajmuje się dziś tematem sztucznej inteligencji, niemal nieuchronnie doświadcza dziwnego uczucia: ciągłego niepokoju. Gdy tylko przyzwyczaisz się do jednego narzędzia, pojawia się dziesięć następnych. Na YouTube jeden film pojawia się za drugim: „To narzędzie AI zmienia wszystko“, „Absolutnie musisz użyć tego teraz“, „Ci, którzy przegapią, zostają w tyle“. I za każdym razem ta sama wiadomość rezonuje podprogowo: Jesteś za późno. Inni są dalej. Musisz nadrobić zaległości.

Dotyczy to nie tylko informatyków. Osoby samozatrudnione, kreatywni profesjonaliści, przedsiębiorcy i zwykli pracownicy również odczuwają presję. Wielu z nich nawet nie wie dokładnie, do czego właściwie służą te narzędzia - ale mają poczucie, że mogą coś tracić. I to właśnie powoduje stres.

Czytaj więcej

Dieter Hallervorden - Więcej niż Didi: Portret niewygodnego wolnego ducha

przez
Dieter Hallervorden i Wühlmäuse w Berlinie

Istnieją postacie, które pozostają z nami do końca życia. Niektóre jak źle dopasowany garnitur, inne jak stary przyjaciel, który ciągle wpada bez pytania. Dla Dietera Hallervordena ten przyjaciel nazywa się „Didi“. I on nie dzwoni, on uderza. Na wyimaginowanym gongu. Palim, Palim! - i prawie każdy wie, kim on jest.

Ale tu właśnie zaczyna się nieporozumienie. Ponieważ każdy, kto redukuje Dietera Hallervordena do tego jednego momentu, do slapsticku, potykającej się twarzy i przesadnej naiwności, tęskni za prawdziwą osobą, która się za tym kryje. Żart zawsze był tylko powierzchowny. Pod spodem krył się umysł, który był bardziej czujny, niż wielu mu przypisywało - i postać, która nigdy nie lubiła, gdy mówiono jej, dokąd ma iść. Ten portret nie jest więc nostalgicznym spojrzeniem wstecz na telewizyjną rozrywkę minionych dekad. Jest to próba poważnego potraktowania artysty, który celowo nie chciał być traktowany poważnie przez dziesięciolecia - i właśnie dlatego był tak skuteczny.

Czytaj więcej

Samochód elektryczny, hybryda i hulajnoga elektryczna: realistyczne spojrzenie poza ideologią

przez
Elektromobilność - hulajnoga elektryczna, samochód hybrydowy, samochód elektryczny

Dla wielu osób elektromobilność to abstrakcyjny temat, charakteryzujący się debatami politycznymi, programami dotacji i obietnicami marketingowymi. W praktyce jednak zupełnie inny obraz wyłania się, gdy tylko samemu zasiądzie się za kierownicą pojazdu elektrycznego. Dziś osobiste doświadczenie często przewyższa wszelkie teoretyczne dyskusje - od hulajnóg elektrycznych i skuterów elektrycznych po pojazdy hybrydowe.

Ta perspektywa jest ważna, ponieważ elektromobilność rzadko zaczyna się tam, gdzie jest publicznie dyskutowana. Nie zaczyna się od samochodu elektrycznego, ale znacznie wcześniej - od małych, lekkich pojazdów, krótkich dystansów i bardzo pragmatycznych codziennych kwestii.

Czytaj więcej

Vicco von Bülow alias Loriot - porządek, forma i cichy opór humoru

przez

Są artyści, którzy przelewają swoją opinię na papier jak pieczątkę: widoczni, jednoznaczni, czasem nawet trochę tandetni. A potem jest Vicco von Bülow - Loriot - który uosabia przeciwieństwo: opanowanie bez zadęcia. Potrafił być bardzo wyraźny, kiedy chciał. Ale nie robił tego ze wskazującym palcem, ale z precyzją, która najpierw prowadzi do śmiechu, a następnie - prawie niezauważalnie - zapewnia powagę. Jest to szczególnie widoczne w późniejszych wywiadach: nie mówi sloganami, ale niuansami. Między wierszami jest często więcej prostego języka, niż można znaleźć w wielu głośnych przemówieniach.

I być może to właśnie tutaj zaczyna się prawdziwy portret: nie od słynnych szkiców, nie od cytatów, które wszyscy znają, ale od pytania, w jaki sposób człowiek staje się tak, aby mógł patrzeć na świat zarówno z życzliwością, jak i nieubłaganą precyzją.

Czytaj więcej

Wielokrotna nadwrażliwość chemiczna - układ nerwowy, CMD i przyczyny funkcjonalne

przez
Przemyślenie MCS: związek z CMD i złą postawą ciała

Piszę ten artykuł nie jako lekarz, nie jako specjalista ds. zdrowia środowiskowego i nie jako „ekspert“ w tradycyjnym sensie, ale z bezpośredniego doświadczenia. Sam borykam się z nadwrażliwością chemiczną od około pięciu do sześciu lat - czasami silniejszą, czasami słabszą, ale wyraźnie zauważalną w dłuższych okresach czasu.

Patrząc wstecz, wszystko zaczęło się dla mnie w czasie, który zbiegł się z zabiegiem dentystycznym: po usunięciu zęba stopniowo doświadczałem reakcji, których nigdy wcześniej nie doświadczyłem. Już wtedy podejrzewałem, że być może nie jest to „tylko“ problem środowiskowy, ale może być również związany z samym ciałem, z regulacją stresu, być może nawet z zębami, szczęką lub całym systemem za nimi.

Czytaj więcej

Niewypłacalność przedsiębiorstw: osobiste doświadczenia z przewodnikiem na czas kryzysu

przez
Przewodnik po niewypłacalności przedsiębiorstw

Patrząc wstecz, wszystko zaczęło się dla mnie w 2007 roku od modelu biznesowego, który był zaskakująco stabilny. Sprzedawałem odnowiony sprzęt Apple i miałem bezpośredni kontakt z Apple. A dokładniej z kimś, kto w tamtym czasie był odpowiedzialny za dział odnowionego sprzętu. Nie była to anonimowa relacja, ale relacja robocza z jasnymi umowami. Towary cieszyły się popytem, ceny były realistyczne, a marże solidne - mierzone w stosunku do tego, co miało nadejść później.

Model ten miał jedną decydującą zaletę: był elastyczny. Towary były tańsze w zakupie, grupa docelowa była wrażliwa na cenę, ale doceniała, a oczekiwania były jasne. Nikt nie oczekiwał wysokiego połysku, ale funkcjonalności. Jest to często najzdrowsza faza dla przedsiębiorcy: zarządzalne koszty, jasne procesy, niewiele złudzeń.

Czytaj więcej

Permanentny kryzys jako stan normalny: jak narracje zniekształcają naszą percepcję

przez
Permanentny kryzys, narracje

To dziwne, jak pewne wydarzenia skradają się po cichu i ujawniają swój pełny wpływ dopiero z perspektywy czasu. Kiedy myślę o tym, jak dziś postrzegam wiadomości, zdaję sobie sprawę, że moje podejście do nich zmieniło się zasadniczo ponad dwadzieścia lat temu. Od przełomu tysiącleci prawie nie oglądam tradycyjnych wiadomości telewizyjnych. Nigdy nie była to świadoma decyzja przeciwko czemuś - raczej stopniowe wyrastanie z tego. W pewnym momencie po prostu zdałem sobie sprawę, że codzienne bombardowanie naprzemiennymi scenariuszami zagłady nie poprawia mojego życia ani nie czyni mojej wizji jaśniejszą.

Czytaj więcej

Jan-Josef Liefers: Portret postawy, pochodzenia i wolności artystycznej

przez
Jan-Josef Liefers

Kiedy widzi się dziś Jana-Josefa Liefersa w roli ekscentrycznego profesora Boerne'a w „Tatorcie“, łatwo zapomnieć, ile czasu zajęło mu dojście do tej roli. Sam zawsze lubiłem oglądać go w tej roli: jako mieszankę subtelności, narcyzmu, humoru i zadziwiającej wyrazistości. Ale ta mieszanka nie bierze się znikąd. Jest wynikiem życia, które rozpoczęło się w zupełnie innych Niemczech - w NRD, w kraju o wąskich granicach i jasnych wytycznych.

Aby zrozumieć, dlaczego Liefers zajmuje dziś tak konsekwentne stanowisko, trzeba cofnąć się do jego dzieciństwa, do świata teatru jego rodziców i do czasów, gdy krytyka systemu nie była pozbawiona konsekwencji.

Czytaj więcej

↑