Ik schrijf dit artikel niet als arts, niet als milieudeskundige en niet als „deskundige“ in de traditionele zin van het woord, maar uit directe ervaring. Ik heb zelf ongeveer vijf tot zes jaar te maken gehad met chemische gevoeligheden - soms sterker, soms zwakker, maar duidelijk merkbaar over langere perioden.
Terugkijkend begon het voor mij allemaal op een moment dat het samenviel met een tandheelkundige ingreep: nadat ik een tand had laten trekken, kreeg ik langzamerhand last van reacties die ik nooit eerder had ervaren. Toen al vermoedde ik dat dit mogelijk niet „slechts“ een omgevingsprobleem was, maar ook te maken kon hebben met het lichaam zelf, met stressregulatie, misschien zelfs met het gebit, de kaak of het hele systeem erachter.
