Kunst & Cultuur

Kunst en cultuur zijn meer dan alleen entertainment - ze zijn een uitdrukking van onze geschiedenis, onze waarden en onze innerlijke normen. In deze nieuwe categorie van uitgeverij MSchall wijden we ons aan die persoonlijkheden, werken en ontwikkelingen die ons sociale leven kenmerken en verrijken. Of het nu gaat om toneel, muziek, literatuur of hedendaagse debatten: We bekijken deze onderwerpen met het nodige respect voor hun traditie en met een scherp oog voor wat ze ons vandaag de dag nog te zeggen hebben. Elke analyse volgt het leidende principe dat echte cultuur niet luid hoeft te zijn, maar diep. Dit is een plek waar kunst weer kan worden wat het altijd is geweest - een spiegel van de tijd en een anker voor het individu.

Apple in transitie: Vroege apparaten, persoonlijke ervaringen en een tentoonstelling in het OCM

door
Apple Macintosh Classic en kleurenklassieker

Als je geïnteresseerd bent in computergeschiedenis, is een bezoek aan het computermuseum Oldenburg bijzonder de moeite waard. Het museum is zo'n plek die niet luidruchtig hoeft te zijn om indruk te maken en organiseert vanaf april een speciale tentoonstelling onder het motto „50 jaar van de Apple computer“.“. Al vele jaren wordt technologie hier niet alleen tentoongesteld, maar ook levend gehouden. Apparaten staan niet achter glas, maar vaak klaar voor gebruik op tafels - net zoals ze vroeger werden gebruikt.

Dat maakt het verschil. Je ziet niet alleen oude computers, je krijgt een gevoel voor hoe het was om met deze machines te werken, spelen en denken. Van vroege thuiscomputers tot klassieke kantoorcomputers en speciale one-offs, alles is vertegenwoordigd - zorgvuldig verzameld, onderhouden en vooral duidelijk gecategoriseerd.

Meer lezen

Johann Sebastian Bach - orde, houding en het fundament van onze muziek

door
Johann Sebastian Bach Portret

Als kind en tiener groeide ik op in een familie van muzikanten. Mijn beide ouders zijn muziekleraren. Mijn moeder speelt dwarsfluit en mijn vader piano. Muziek was bij ons thuis geen decoratieve achtergrond, maar een natuurlijk onderdeel van het dagelijks leven. We oefenden, gaven les, discussieerden en worstelden soms zelfs. Bladmuziek lag op de vleugel, niet in de kast.

Ik speelde zelf piano en later ook saxofoon. En zoals zoveel mensen die een klassieke opleiding volgen, kwam ik op een gegeven moment terecht bij Johann Sebastian Bach - meer specifiek, de eerste prelude uit het „Wohltemperierte Klavier“. Ik kan het nog steeds spelen. Misschien niet foutloos, daar zou ik nog eens op moeten oefenen. Maar de structuur van dit stuk is nog steeds bij me. Deze rustige opeenvolging van gebroken akkoorden, de heldere harmonie, de vanzelfsprekende volgorde - zelfs als leerling voel je dat hier iets belangrijks gebeurt. Dit portret is opgedragen aan mijn moeder op haar 70e verjaardag, die het voor mij mogelijk maakte om destijds pianoles te nemen.

Meer lezen

Cancel Cultuur in het Westen: sport, universiteiten, het leger en EU-sancties geanalyseerd

door
Cultuur opzeggen in het Westen

Als je tegenwoordig het woord „cancelcultuur“ hoort, denk je al snel aan universiteiten, sociale netwerken of prominente personen die onder druk komen te staan omdat ze een ondoordachte uitspraak hebben gedaan. Oorspronkelijk was het fenomeen sterk gelokaliseerd in de culturele en academische sfeer. Het ging om boycots, protesten en symbolische afstand nemen. Maar de laatste jaren is er iets veranderd. De dynamiek is gegroeid, het is serieuzer geworden - en vooral: het is politieker geworden.

Vandaag de dag kijken we niet alleen naar individuele debatten over lezingen of Twitterberichten. We zien atleten die niet aan wedstrijden mogen meedoen. Artiesten wier programma's worden geannuleerd. Professoren die onder enorme druk komen te staan. Militairen wier uitspraken binnen enkele uren internationale golven maken. Staten die lijsten bijhouden. Inreisverboden. Sancties die niet alleen instellingen treffen, maar ook specifieke individuen.

Dit is meer dan een marginaal cultureel fenomeen. Het is een politiek mechanisme geworden.

Meer lezen

Helge Schneider: Houding, humor en de vrijheid om jezelf niet te hoeven verantwoorden

door
Helge Schneider Portret

Helge Schneider viel me al vroeg op. Niet omdat hij bijzonder luidruchtig was of zichzelf op de voorgrond drong - integendeel. Het was deze eigenaardige mengeling van intelligente absurditeit, taalkundig zijwaarts denken en muzikale nuchterheid die me bijbleef. Vanaf het begin leek er iets anders aan de hand. Niet opgewonden. Niet onder de indruk. En vooral: geen uitleg nodig.

Dit portret is dus geen fan tekst. Het is ook geen ironische knipoog of een poging om Helge Schneider in een cultureel hokje te plaatsen. Het is eerder een poging om te kijken naar een persoonlijkheid die zich decennialang consequent heeft verzet tegen elke vorm van toe-eigening - en die juist daardoor een houding aanneemt.

Meer lezen

Hoe was Syrië voor de oorlog? Wie regeert er vandaag? Wat betekent dit voor vluchtelingen in Duitsland?

door
Syrië en Damascus

Voor mij is Syrië geen abstract nieuwsland, niet zomaar een crisisconcept in de krantenkoppen. Ik volg dit land - op afstand, maar continu - al zo'n twintig jaar. Niet uit politiek activisme, maar uit oprechte interesse. Voor mij is Syrië altijd een voorbeeld geweest van hoe de wereld ingewikkelder is dan eenvoudige goed en kwaad verhalen. Een land in het Midden-Oosten dat seculier georganiseerd was, relatief stabiel en sociaal veel moderner dan velen hadden verwacht.

Een bijkomend punt dat al vroeg mijn interesse wekte, was de persoon van Bashar al-Assad zelf. Een man die in Zwitserland had gestudeerd, een opleiding tot oogarts had gevolgd, de realiteit van het leven in het Westen kende - en vervolgens aan het hoofd stond van een staat in het Midden-Oosten. Dat paste niet in het gebruikelijke plaatje. Het was voor mij des te irritanter om te zien hoe snel de publieke perceptie vernauwde, hoe een complexe staat binnen een paar jaar een puur symbool van geweld, vlucht en morele simplificatie werd. De schok voor mij was niet zozeer dat Syrië in een oorlog belandde - de geschiedenis kent veel van zulke breuken - maar hoe weinig ruimte er daarna overbleef voor differentiatie. Dit artikel is daarom ook een poging om weer wat orde te scheppen in een onderwerp dat in de media vaak alleen als chaos wordt gepresenteerd.

Meer lezen

Meer dan punk: Nina Hagen, Cosma Shiva en de kunst om je niet te laten beetnemen

door
Portret van Nina en Cosma Shiva Hagen

Bij een portret van Nina Hagen is het verleidelijk om het eerst over muziek te hebben. Over punk, provocatie, schrille optredens. Over alles wat luid en zichtbaar is. Dit portret begint bewust anders. Niet met liedjes, niet met stijlen, niet met beelden. Maar met iets stillers - en belangrijker: houding.

Houding is geen label. Het kan niet als een kostuum worden aangetrokken, achteraf worden opgeplakt of met marketing worden uitgelegd. Houding is duidelijk zichtbaar in vroeg gedrag, lang voordat iemand beroemd wordt. Je ziet het aan hoe iemand reageert op beperkingen, op tegenstellingen, op macht. En dit is waar Nina Hagen interessant wordt - niet als icoon, maar als persoonlijkheid.

Meer lezen

Iran begrijpen: Het dagelijks leven, protesten en belangen buiten de krantenkoppen

door
Iran begrijpen

Bijna geen enkel ander land roept zulke vaste beelden op als Iran. Nog voor er ook maar één detail wordt genoemd, zijn de associaties er al: mullahs, onderdrukking, protesten, religieus fanatisme, een staat in permanent conflict met de eigen bevolking. Deze beelden zijn zo vertrouwd dat ze nauwelijks in twijfel worden getrokken. Ze lijken vanzelfsprekend, bijna als algemene kennis.

En daar ligt het probleem. Want deze „kennis“ komt zelden uit persoonlijke ervaring. Het komt uit krantenkoppen, uit commentaren, uit verhalen die al jaren worden herhaald. Iran is een van die landen waarover veel mensen een heel duidelijke mening hebben - ook al zijn ze er nooit geweest, spreken ze de taal niet, kennen ze het dagelijkse leven niet. Het beeld is compleet, samenhangend, schijnbaar vrij van tegenstrijdigheden. En juist daarom is het zo overtuigend. Maar wat gebeurt er als een beeld te glad wordt?

Meer lezen

Dieter Hallervorden - Meer dan Didi: Portret van een ongemakkelijke vrije geest

door
Dieter Hallervorden en de Wühlmäuse in Berlijn

Er zijn figuren die je de rest van je leven bijblijven. Sommigen als een slecht zittend pak, anderen als een oude vriend die ongevraagd blijft langskomen. Voor Dieter Hallervorden heet deze vriend „Didi“. En hij belt niet, hij bonkt. Op een denkbeeldige gong. Palim, Palim! - en bijna iedereen weet wie hij is.

Maar hier begint het misverstand. Want wie Dieter Hallervorden reduceert tot dit ene moment, tot de slapstickact, het stompende gezicht en de overdreven naïviteit, mist de ware persoon erachter. De grappenmaker was altijd maar de oppervlakte. Daaronder zat een brein dat alerter was dan velen hem toeschrijven - en een personage dat er nooit van hield om verteld te worden waar hij heen moest. Dit portret is daarom geen nostalgische terugblik op het televisievermaak van de afgelopen decennia. Het is een poging om een artiest serieus te nemen die tientallen jaren lang bewust niet serieus genomen wilde worden - en juist daarom zo effectief was.

Meer lezen

↑