Huidige bijdragen

Toen ik aan de telefoon was met een robot - hoe AI de telefoon verovert en hoe je het kunt herkennen

door
Telefoongesprek met een AI-robot

Er zijn momenten in het dagelijks leven die in eerste instantie heel banaal lijken. Je zit aan je bureau, werkt aan een artikel, denkt na over een nieuw onderwerp - en plotseling gaat de telefoon. Een nummer dat je niet herkent. In mijn geval was het een toegangscode uit het Ruhrgebied: 0233 en nog wat. Als zelfstandige krijg je af en toe zo'n telefoontje. Meestal gaat het over reclame, diensten of advies dat je eigenlijk niet nodig hebt.

Dus ik beantwoordde de oproep zoals gewoonlijk. Een vriendelijke vrouwenstem nam op aan de andere kant van de lijn. Ze stelde zich voor als een medewerker die werkt met Facebook en Instagram. Het was geen verrassing dat het over advertenties ging. Over advertenties. Over bereik. Zichtbaarheid voor bedrijven.

Meer lezen

Europa tussen vrijheid van meningsuiting en regelgeving: nieuw informatieportaal VS roept vragen op

door
EU-censuur, haatzaaien en het nieuwe Amerikaanse portaal

Onlangs stuitte ik op informatie die me in eerste instantie nogal terloops interesseerde - maar die me vervolgens niet meer losliet. In een rapport stond dat de Amerikaanse overheid een nieuw online portaal aan het plannen was. Een portaal dat inhoud toegankelijk zou maken die in bepaalde delen van de wereld wordt geblokkeerd. Landen als Iran en China werden genoemd. Maar toen viel er een andere term: Europa.

Europa.

Het idee dat Amerikaanse organisaties een informatieportaal ontwikkelen dat uitdrukkelijk bedoeld is voor Europese burgers omdat bepaalde inhoud hier niet langer toegankelijk is, deed me versteld staan. Niet verontwaardigd of in paniek, maar alert. Als Europa ineens in één adem genoemd wordt met klassieke censuurgebieden, is het de moeite waard om eens goed te kijken.

Meer lezen

Johann Sebastian Bach - orde, houding en het fundament van onze muziek

door
Johann Sebastian Bach Portret

Als kind en tiener groeide ik op in een familie van muzikanten. Mijn beide ouders zijn muziekleraren. Mijn moeder speelt dwarsfluit en mijn vader piano. Muziek was bij ons thuis geen decoratieve achtergrond, maar een natuurlijk onderdeel van het dagelijks leven. We oefenden, gaven les, discussieerden en worstelden soms zelfs. Bladmuziek lag op de vleugel, niet in de kast.

Ik speelde zelf piano en later ook saxofoon. En zoals zoveel mensen die een klassieke opleiding volgen, kwam ik op een gegeven moment terecht bij Johann Sebastian Bach - meer specifiek, de eerste prelude uit het „Wohltemperierte Klavier“. Ik kan het nog steeds spelen. Misschien niet foutloos, daar zou ik nog eens op moeten oefenen. Maar de structuur van dit stuk is nog steeds bij me. Deze rustige opeenvolging van gebroken akkoorden, de heldere harmonie, de vanzelfsprekende volgorde - zelfs als leerling voel je dat hier iets belangrijks gebeurt. Dit portret is opgedragen aan mijn moeder op haar 70e verjaardag, die het voor mij mogelijk maakte om destijds pianoles te nemen.

Meer lezen

CMD en nieuwe tandkronen: hoe een minimale scheefstand het lichaam beïnvloedt

door
CMD en nieuwe tandkroon

Het begon niet spectaculair. Geen ongeluk, geen harde knal, geen dramatisch moment. Een oude kroon op een onderkies brokkelde gewoon af. Dit soort dingen gebeuren op een gegeven moment. Materialen verouderen, spanningen stapelen zich in de loop der jaren op. Ik dacht er eerst niet zo over na. Het was geen noodgeval, meer een technisch probleem - iets wat je repareert en dan afvinkt.

De afspraak met de tandarts was heel routineus. Onderzoek, snelle blik, feitelijke uitleg. De oude kroon moest eraf, daaronder werd hij schoongemaakt, geprepareerd en opgebouwd. Niets bijzonders. Geen lange discussies, geen ingewikkelde beslissingen. Helaas bleek al snel dat het probleem groter zou worden en langer zou duren dan aanvankelijk verwacht.

Meer lezen

Cancel Cultuur in het Westen: sport, universiteiten, het leger en EU-sancties geanalyseerd

door
Cultuur opzeggen in het Westen

Als je tegenwoordig het woord „cancelcultuur“ hoort, denk je al snel aan universiteiten, sociale netwerken of prominente personen die onder druk komen te staan omdat ze een ondoordachte uitspraak hebben gedaan. Oorspronkelijk was het fenomeen sterk gelokaliseerd in de culturele en academische sfeer. Het ging om boycots, protesten en symbolische afstand nemen. Maar de laatste jaren is er iets veranderd. De dynamiek is gegroeid, het is serieuzer geworden - en vooral: het is politieker geworden.

Vandaag de dag kijken we niet alleen naar individuele debatten over lezingen of Twitterberichten. We zien atleten die niet aan wedstrijden mogen meedoen. Artiesten wier programma's worden geannuleerd. Professoren die onder enorme druk komen te staan. Militairen wier uitspraken binnen enkele uren internationale golven maken. Staten die lijsten bijhouden. Inreisverboden. Sancties die niet alleen instellingen treffen, maar ook specifieke individuen.

Dit is meer dan een marginaal cultureel fenomeen. Het is een politiek mechanisme geworden.

Meer lezen

Leren denken in dialoog met AI: Waarom goede vragen belangrijker zijn dan goede modellen

door
Leren denken in dialoog met AI

De term „AI als sparringpartner“ komt nu vaak voor. Het betekent meestal dat een AI helpt met schrijven, ideeën genereert of taken sneller afrondt. Een eerste basisartikel hierover is al gepubliceerd in het tijdschrift. Dit artikel wil nu in de praktijk laten zien hoe AI kan worden gebruikt als een effectieve denkpartner. In de praktijk blijkt dat AI pas echt interessant wordt als het niet wordt behandeld als een hulpmiddel, maar als een tegenhanger. Niet in de menselijke betekenis, maar als iets dat antwoord geeft, tegenspreekt, verder leidt - of zelfs genadeloos onthult waar je eigen denken tekortschiet.

Dit is precies waar het echte voordeel begint. Niet waar de AI „levert“, maar waar het reageert. Waar het niet simpelweg verwerkt, maar denkprocessen zichtbaar maakt. Dit is lastiger dan een traditionele tool - maar ook duurzamer.

Meer lezen

Energie, macht en afhankelijkheid: Europa's weg van wereldexportkampioen naar consument

door
Europa en energie

Als je vandaag in Duitsland rondkijkt, valt je één ding op: De energiesituatie is anders dan twintig jaar geleden. En fundamenteel ook. Twee decennia geleden werd Duitsland beschouwd als het toonbeeld van industriële stabiliteit. Betrouwbare elektriciteitsvoorziening, voorspelbare gasprijzen, robuuste netwerkinfrastructuur. Energie was geen voortdurende politieke kwestie, maar een vanzelfsprekendheid. Het was er. Het werkte. Het was betaalbaar. Het was - en dit is cruciaal - planbaar.

Vandaag de dag is energie echter een strategische onzekerheidsfactor geworden in Europa, vooral in Duitsland. Prijzen fluctueren, de industrie verschuift investeringen, politieke debatten draaien om subsidies, noodreserves en afhankelijkheden. Energie is niet langer alleen maar infrastructuur - het is een machtsfactor, ruimte voor onderhandeling en geopolitieke invloed.

In dit artikel willen we deze ontwikkeling rustig volgen. Niet op een alarmerende of samenzweerderige manier, maar stap voor stap. Wat is er veranderd? Welke beslissingen zijn er genomen? Wie heeft er baat bij? En vooral: Hoe is een continent dat soeverein was op het gebied van energiebeleid terechtgekomen in een situatie waarin het nauwelijks nog onafhankelijke controle heeft over zijn meest fundamentele basis - zijn energievoorziening?

Meer lezen

Hoe dieren tijd waarnemen - en wat dit betekent voor de toekomst van AI

door
Dieren, AI en tijdwaarneming

Er ligt een kat op het tapijt. Hij beweegt niet. Hij knippert even, draait een oor, zucht inwendig om de opdringerigheid van het bestaan - en verder gebeurt er niets. De mens kijkt ernaar en denkt: „Typisch. Lui vee.“. Maar wat als precies het tegenovergestelde waar is? Wat als de kat niet te langzaam is - maar wij wel? Dit artikel is geschreven nadat ik een video van Gerd Ganteför over dit onderwerp had bekeken en ik vond het zo interessant dat ik het hier wil presenteren.

Mensen observeren dieren al eeuwenlang en komen altijd tot dezelfde verkeerde conclusies. We interpreteren hun gedrag met onze snelheid, onze waarneming, onze innerlijke klok. En deze klok is, nuchter beschouwd, meer een gezellige wandkalender dan een razendsnelle processor. Misschien lijkt de kat alleen zo ongeïnteresseerd omdat zijn omgeving voor hem net zo dynamisch aanvoelt als een rij bij de autoriteiten op vrijdagmiddag.

Meer lezen

↑