Donald Trump in het systeem van de VS - oorsprong, macht, media en impact

Donald Trump in het systeem van de VS

Donald Trump is geen gewone politieke figuur. Hij is geen klassiek staatsman, geen ideologisch getrainde partijsoldaat, geen product van tientallen jaren netwerken in Washington. Bovenal is Trump één ding: een projectiescherm. Voor hoop, voor angst, voor woede, voor afwijzing - en voor verwachtingen die veel verder gaan dan specifiek beleid. Dit is precies de reden waarom een portret van hem zinvol is. Niet omdat je hem leuk of niet leuk hoeft te vinden, maar omdat hij iets zichtbaar maakt dat er al was.

Trump staat niet alleen voor beslissingen of programma's. Hij vertegenwoordigt een breuk in het politieke zelfbeeld van de westerse wereld. Hij vertegenwoordigt een breuk in het politieke zelfbeeld van de westerse wereld. En deze breuk kan niet worden verklaard door hem louter te zien als een „populist“, „provocateur“ of „ongeluk van de geschiedenis“. Als je Trump wilt begrijpen, moet je hem zien als zowel een symptoom als een acteur.

Meer lezen

Hoe de pandemie economen ongelijk gaf over inflatie, groei en economisch herstel

Veronderstellingen van economen tijdens de pandemie

Zelfs tijdens de pandemie van het coronavirus waren veel economen het verrassend eens: het grote gevaar was een fase van lage inflatie, misschien zelfs deflatie. Een paar jaar later ontstond een ander beeld. De inflatie bereikte in veel landen historische hoogten, toeleveringsketens stortten in en economische ontwikkelingen verliepen anders dan verwacht.

De pandemie was niet alleen een gezondheidscrisis - het was ook een stresstest voor economische voorspellingen. Dit artikel laat zien waar deskundigen het mis hadden, waarom dit het geval was en welke lessen we kunnen leren voor toekomstige beoordelingen.

Meer lezen

Fracking, LNG en energiebeleid: een nuchtere analyse van risico's, kansen en realiteit

Aardgas fracking en energiebeleid

Er zijn politieke en sociale discussies die niet lineair zijn. Ze komen in golven. Fracking is zo'n onderwerp. Jarenlang leek de zaak geregeld in Duitsland. Met het wetgevingspakket van 2016 en de daaruit voortvloeiende verordening van 2017 was het kader duidelijk: commercieel fracken in onconventionele reservoirs zal niet plaatsvinden. Het debat werd rustiger en de kwestie verdween grotendeels uit de publieke belangstelling. Het was alsof er een deksel op was gelegd.

Maar deze indruk was misleidend. Want terwijl het debat in Duitsland verstomde, veranderde de wereld op de achtergrond. De energievoorziening, die lange tijd als relatief stabiel werd beschouwd, kwam steeds meer onder druk te staan. Prijzen begonnen te schommelen, toeleveringsketens werden kwetsbaarder en geopolitieke spanningen namen toe. De gebeurtenissen vanaf uiterlijk 2022 maakten duidelijk dat energie geen vanzelfsprekendheid is, maar een strategisch goed.

Meer lezen

Wie is J. D. Vance eigenlijk? Een portret van zijn afkomst, carrière, tegenstrijdigheden en toekomst

Wie is J. D. Vance?

Internationale verslaggeving over de Verenigde Staten wordt meestal gedomineerd door de grote, luidruchtige figuren. Namen die polariseren, die provoceren, die krantenkoppen genereren. Voor veel Europese waarnemers is de politiek in de VS dan ook vaak een samenspel van escalatie, conflicten en duidelijk herkenbare tegenstellingen. En dan duikt er plotseling een naam op die helemaal niet in dit plaatje past: J. D. Vance.

Geen klassieke luidspreker. Geen man van grote gebaren. Geen politicus die meteen de aandacht trekt met kernachtige woorden. En toch is hij er opeens - in interviews, in analyses, in politieke debatten. Niet als een marginale figuur, maar als iemand die duidelijk een rol speelt die groter is dan op het eerste gezicht lijkt. Voor veel lezers in Duitsland of Europa is dit precies waar de echte vraag begint: wie is deze man eigenlijk - en waarom is hij plotseling zo belangrijk geworden?

Meer lezen

Het conflict tussen Iran en Israël: Waarom deze escalatie de strategische nachtmerrie van het Westen is

Israël-Iran - Strategische nachtmerrie

Er zijn momenten in het verhaal waarop je voelt dat er iets aan het verschuiven is. Niet abrupt, niet met een enkele beslissing, maar als een lijn die langzaam maar onverbiddelijk door het stof van oude zekerheden loopt. De afgelopen dagen waren zulke momenten. Ik heb me lang afgevraagd of ik dit hoofdartikel wel moest schrijven - ik heb Iran immers al eens in detail behandeld en duidelijk gemaakt dat je dit land en zijn machtsstructuren alleen kunt begrijpen als je naar de decennialange lijnen kijkt. Maar juist die lijnen zijn nu weer zichtbaar geworden, duidelijker dan ooit.

Wat mij doet opkijken zijn niet alleen de harde feiten: de nachtelijke aanvallen, de overbelasting van de Israëlische raketafweer, de retoriek van politieke leiders, de toenemende machtsverschuiving op de achtergrond. Het is het onderliggende patroon - het gevoel dat dit conflict een fase ingaat die voor elke strateeg een nachtmerrie zal zijn. En dat is precies waarom ik dit artikel schrijf: omdat velen de oppervlakte zien, maar bijna niemand begrijpt wat er onder zit.

Meer lezen

Energie, macht en afhankelijkheid: Europa's weg van wereldexportkampioen naar consument

Europa en energie

Als je vandaag in Duitsland rondkijkt, valt je één ding op: De energiesituatie is anders dan twintig jaar geleden. En fundamenteel ook. Twee decennia geleden werd Duitsland beschouwd als het toonbeeld van industriële stabiliteit. Betrouwbare elektriciteitsvoorziening, voorspelbare gasprijzen, robuuste netwerkinfrastructuur. Energie was geen voortdurende politieke kwestie, maar een vanzelfsprekendheid. Het was er. Het werkte. Het was betaalbaar. Het was - en dit is cruciaal - planbaar.

Vandaag de dag is energie echter een strategische onzekerheidsfactor geworden in Europa, vooral in Duitsland. Prijzen fluctueren, de industrie verschuift investeringen, politieke debatten draaien om subsidies, noodreserves en afhankelijkheden. Energie is niet langer alleen maar infrastructuur - het is een machtsfactor, ruimte voor onderhandeling en geopolitieke invloed.

In dit artikel willen we deze ontwikkeling rustig volgen. Niet op een alarmerende of samenzweerderige manier, maar stap voor stap. Wat is er veranderd? Welke beslissingen zijn er genomen? Wie heeft er baat bij? En vooral: Hoe is een continent dat soeverein was op het gebied van energiebeleid terechtgekomen in een situatie waarin het nauwelijks nog onafhankelijke controle heeft over zijn meest fundamentele basis - zijn energievoorziening?

Meer lezen

Rusland, de NAVO en de angst voor oorlog: wat kan worden bewezen - en wat niet

NAVO, Rusland en de angst voor oorlog

Dit artikel is niet het resultaat van een actuele impuls, verontwaardiging of partijdigheid. Het is eerder het resultaat van een lange periode van observatie - en een groeiend gevoel van onbehagen. Ik ben niet alleen geïnteresseerd in Rusland sinds de oorlog in Oekraïne. Mijn interesse gaat verder terug. Ik had op school al Russisch als vreemde taal gestudeerd en was in die tijd op een heel ontspannen manier geïnteresseerd in de taal, de geschiedenis en de mentaliteit. Deze vroege interesse heeft ertoe geleid dat ik de ontwikkelingen daar in de loop der jaren heb gevolgd zonder steeds van perspectief te veranderen.

Juist daarom ben ik vandaag geschokt door hoe grof, hoe simplistisch en hoe zelfverzekerd veel beelden over Rusland en zijn vermeende doelen in de publieke sfeer worden geplaatst - vaak zonder bronnen, zonder context, soms zelfs zonder enige interne logica. Het wordt vooral irritant als zulke verhalen niet alleen verschijnen in talkshows of commentaarkolommen, maar ook bijna zonder nadenken worden overgenomen door journalisten, politici of andere officiële stemmen. Op een gegeven moment rijst onvermijdelijk de vraag:

Is dat echt waar?

Meer lezen

Klimaatbescherming met tunnelvisie - elektromobiliteit, lobbyen en de onderdrukte kosten

Elektromobiliteit zonder ideologie

Dit artikel is geen aanklacht tegen elektromobiliteit. Het is ook geen poging om een technologische ontwikkeling te denigreren die voor veel mensen perfect werkt in hun dagelijks leven. Ik schrijf deze tekst omdat het me de afgelopen jaren steeds duidelijker is geworden dat er een kloof gaapt tussen het politieke verhaal, de publieke perceptie en de fysieke werkelijkheid waar nauwelijks over gesproken wordt. En ik schrijf het niet vanuit het perspectief van een buitenstaander. Ik rijd zelf al jaren in een plug-in hybride. Ik ken elektrisch rijden uit eigen ervaring, niet uit brochures of talkshows. Ik weet hoe prettig het is om geruisloos door de stad te glijden, hoe direct de vermogensafgifte is en hoe ontspannen het voelt. Iedereen die ooit regelmatig in een elektrische auto heeft gereden, begrijpt al snel waarom deze vorm van rijden emotioneel meeslepend is. Er valt niets aan te minimaliseren.

Dit is precies waarom ik denk dat het nodig is om een stap terug te doen en ons nuchter af te vragen: Wat bereiken deze voertuigen eigenlijk - en tegen welke prijs, systemisch gezien?

Meer lezen