Half november gebeurde er iets in Zwitserland dat bijna niemand in deze vorm had verwacht: De commissarissen voor gegevensbescherming van het land namen een duidelijke, bijna historische resolutie aan. De boodschap erachter is eenvoudig - en tegelijkertijd zeer controversieel: overheidsinstanties mogen hun meest gevoelige gegevens niet langer zonder aarzelen uitbesteden aan internationale clouddiensten zoals Microsoft 365. Waarom?
Europa
Europa is meer dan een politieke instelling of een geografisch gebied. Het is een historisch gegroeid gebied van denken, cultuur en ervaring waarin vragen over democratie, vrijheid, de rechtsstaat en samenleven steeds opnieuw aan de orde worden gesteld. Het trefwoord „Europa“ bundelt daarom bijdragen over Europese ideeën, ontwikkelingen en conflicten - van Europese politiek en wetgeving tot institutionele beslissingen van de EU en biografische portretten van mensen die Europa hebben vormgegeven, bekritiseerd of ontwikkeld. Het doel is niet om Europa te reduceren tot modewoorden of dagelijkse politieke gebeurtenissen, maar om verbanden zichtbaar te maken, achtergronden te categoriseren en verschillende perspectieven naast elkaar te zetten. Europa verschijnt hier niet als een afgerond project, maar als een open proces dat begrepen, besproken en gevormd moet worden.
De nieuwe EU-censuurwetten: Wat Chatcontrol, DSA, EMFA en de AI-wet betekenen
In een steeds meer gedigitaliseerde wereld brengen we veel tijd online door: We chatten, winkelen, werken en informeren onszelf. Tegelijkertijd veranderen de regels over hoe inhoud wordt gedeeld, gemodereerd of gecontroleerd. De Digital Services Act (DSA), de European Media Freedom Act (EMFA), de geplande verordening ter voorkoming en bestrijding van seksueel misbruik van kinderen (CSAR, vaak „chatcontrole“ genoemd) en de AI-wet zijn belangrijke wetgevingsvoorstellen van de Europese Unie (EU) om de digitale omgeving te reguleren.
Deze regels lijken op het eerste gezicht ver weg - maar ze hebben invloed op zowel jou als particulier als op kleine en middelgrote bedrijven. Dit artikel zal je stap voor stap begeleiden: van de vraag „Wat is hier gepland?“ naar de achtergrond en tijdlijnen naar de verandering van perspectief: Wat betekent dit voor jou in het dagelijks leven?
De digitale identiteit van de EU: koppeling, controle en risico's in het dagelijks leven
Als je hoort over „digitale ID“, „Europese identiteitsportefeuille“ of „EUDI-portefeuille“, klinkt het in eerste instantie abstract - bijna als het zoveelste ingewikkelde IT-project uit Brussel. Veel mensen hebben nog nooit bewust gehoord van „eIDAS 2.0“, de onderliggende EU-regelgeving. En toch zal dit project op de lange termijn invloed hebben op bijna elke burger van de Europese Unie.
In wezen gaat het om iets dat we al tientallen jaren op papier of als plastic kaart bij ons dragen in ons dagelijks leven: een officieel bewijs van onze identiteit. Tot nu toe hadden we verschillende documenten - identiteitskaart, rijbewijs, zorgverzekeringskaart, belasting ID, account login, verzekeringsnummer. Elk systeem werkt apart, elk met zijn eigen processen, vaak verwarrend en soms vervelend.
De EU streeft er nu naar om deze versnipperde identiteitsgebieden samen te voegen tot een gestandaardiseerde digitale oplossing.
De digitale euro komt eraan - wat het betekent, wat het niet moet doen en wat het zou kunnen doen
Publiek geld is meer dan een ruilmiddel - het is een symbool van de soevereiniteit van de staat, een garantie voor economische orde en een middel voor alle burgers om vrij deel te nemen aan het economische leven. Eeuwenlang was contant geld een uitdrukking van deze vrijheid: anoniem, onvoorwaardelijk bruikbaar, overal geldig. Met de geleidelijke vervanging van contant geld door digitale betaalmiddelen wordt een belangrijke vraag nu opnieuw gesteld: wie controleert het geld van de toekomst - en onder welke voorwaarden?