Wat onze grootvaders ons vertelden over de oorlog - en waarom deze stemmen vandaag ontbreken

Oorlogsherinneringen van de grootvaders

Er wordt veel gepraat over oorlog. In het nieuws, praatprogramma's, commentaren, sociale media. Bijna geen enkel ander onderwerp is zo aanwezig - en tegelijkertijd zo vreemd abstract. Cijfers, kaarten, frontlinies, expertises. We weten waar iets gebeurt, wie erbij betrokken is en wat er op het spel staat. Wat bijna volledig ontbreekt zijn de stemmen van degenen die de oorlog hebben meegemaakt in plaats van verklaard.

Misschien is het omdat deze stemmen langzaam verstommen. Maar misschien ook omdat we vergeten zijn hoe we naar ze moeten luisteren.

Meer lezen

Hoe was Syrië voor de oorlog? Wie regeert er vandaag? Wat betekent dit voor vluchtelingen in Duitsland?

Syrië en Damascus

Voor mij is Syrië geen abstract nieuwsland, niet zomaar een crisisconcept in de krantenkoppen. Ik volg dit land - op afstand, maar continu - al zo'n twintig jaar. Niet uit politiek activisme, maar uit oprechte interesse. Voor mij is Syrië altijd een voorbeeld geweest van hoe de wereld ingewikkelder is dan eenvoudige goed en kwaad verhalen. Een land in het Midden-Oosten dat seculier georganiseerd was, relatief stabiel en sociaal veel moderner dan velen hadden verwacht.

Een bijkomend punt dat al vroeg mijn interesse wekte, was de persoon van Bashar al-Assad zelf. Een man die in Zwitserland had gestudeerd, een opleiding tot oogarts had gevolgd, de realiteit van het leven in het Westen kende - en vervolgens aan het hoofd stond van een staat in het Midden-Oosten. Dat paste niet in het gebruikelijke plaatje. Het was voor mij des te irritanter om te zien hoe snel de publieke perceptie vernauwde, hoe een complexe staat binnen een paar jaar een puur symbool van geweld, vlucht en morele simplificatie werd. De schok voor mij was niet zozeer dat Syrië in een oorlog belandde - de geschiedenis kent veel van zulke breuken - maar hoe weinig ruimte er daarna overbleef voor differentiatie. Dit artikel is daarom ook een poging om weer wat orde te scheppen in een onderwerp dat in de media vaak alleen als chaos wordt gepresenteerd.

Meer lezen

Is doden onwaardig? Een nuchtere vraag over moord, terreur en oorlog

Is doden onwaardig?

We leven in roerige tijden. Oorlog, terreur, geweld - dit alles is weer volop aanwezig. In het nieuws, in politieke debatten, in gesprekken aan de zijlijn. Beslissingen over oorlog en vrede worden genomen, vaak snel, vaak met grote vastberadenheid. Argumenten worden naar voren gebracht, afgewogen, gerechtvaardigd. En toch blijf ik achter met een gevoel van onbehagen.

Niet omdat ik geloof dat alles gemakkelijk is of omdat ik droom van een conflictvrije wereld. Maar omdat ik merk hoe zelden een heel specifieke vraag wordt gesteld. Een vraag die noch juridisch, noch militair is. Een vraag die niet gaat over schuld of gerechtigheid, maar over iets fundamentelers. Deze vraag is: Wat doet het met een mens als hij een ander mens doodt?

Dit artikel is een poging om deze vraag rustig en nuchter te stellen - zonder beschuldiging, zonder morele pathos en zonder de actualiteit te instrumentaliseren.

Meer lezen

Iran begrijpen: Het dagelijks leven, protesten en belangen buiten de krantenkoppen

Iran begrijpen

Bijna geen enkel ander land roept zulke vaste beelden op als Iran. Nog voor er ook maar één detail wordt genoemd, zijn de associaties er al: mullahs, onderdrukking, protesten, religieus fanatisme, een staat in permanent conflict met de eigen bevolking. Deze beelden zijn zo vertrouwd dat ze nauwelijks in twijfel worden getrokken. Ze lijken vanzelfsprekend, bijna als algemene kennis.

En daar ligt het probleem. Want deze „kennis“ komt zelden uit persoonlijke ervaring. Het komt uit krantenkoppen, uit commentaren, uit verhalen die al jaren worden herhaald. Iran is een van die landen waarover veel mensen een heel duidelijke mening hebben - ook al zijn ze er nooit geweest, spreken ze de taal niet, kennen ze het dagelijkse leven niet. Het beeld is compleet, samenhangend, schijnbaar vrij van tegenstrijdigheden. En juist daarom is het zo overtuigend. Maar wat gebeurt er als een beeld te glad wordt?

Meer lezen

De afbraak van Nord Stream: sabotage, machtspolitiek en de ongemakkelijke onbeantwoorde vragen

Nord Stream opblazen

Als mensen het over energie hebben, denken velen in eerste instantie aan elektriciteit - lichten, stopcontacten, elektriciteitscentrales. In werkelijkheid is het dagelijks leven in Europa echter afhankelijk van een stillere basis: warmte en procesenergie. In de loop der decennia is aardgas een soort onzichtbare ruggengraat geworden. Niet omdat het zo „mooi“ is, maar omdat het praktisch is: het is gemakkelijk te transporteren, relatief flexibel in gebruik en kan betrouwbaar in grote hoeveelheden worden geleverd. Voor particuliere huishoudens betekent dit verwarming en warm water. Voor de industrie betekent het vooral één ding: voorspelbare productie.

Vooral in industrieën zoals chemie, glas, staal, papier, keramiek of kunstmest is energie niet simpelweg een kostenfactor die „geoptimaliseerd“ wordt. Energie is een integraal onderdeel van het proces. Als het uitvalt of onbetrouwbaar wordt, is het niet slechts één machine die stil komt te staan - vaak een hele fabriek, soms een hele toeleveringsketen. Dit is het punt waarop „energiebeleid“ ophoudt een abstracte controversiële kwestie te zijn en een zeer concrete impact begint te hebben op banen, prijzen, beschikbaarheid en stabiliteit. Wie dit begrijpt, begrijpt ook waarom Nord Stream voor Europa veel meer was dan alleen een infrastructuurproject op de zeebodem.

Meer lezen

Groenland, Trump en de kwestie van erbij horen: geschiedenis, recht en realiteit

Groenland in het vizier: VS en Trump

Er zijn onderwerpen waar je je niet actief mee bezighoudt, maar die zich op een gegeven moment aan je opdringen. Voor veel mensen - waaronder ikzelf - behoort Groenland al heel lang tot deze categorie. Een groot, afgelegen eiland in het hoge noorden, een kleine bevolking, veel ijs, veel natuur. Geen klassiek alledaags onderwerp, geen politiek hot item. Dat is de afgelopen maanden merkbaar veranderd.

Het toenemende aantal berichten, commentaren en krantenkoppen over Groenland - en vooral de herhaalde uitspraken van Donald Trump - hebben het eiland plotseling in het middelpunt van een internationaal debat geplaatst. Wanneer een voormalige en mogelijk toekomstige president van de VS in het openbaar zegt dat hij een gebied wil „kopen“, „overnemen“ of er controle over wil krijgen, trekt dat onvermijdelijk de aandacht. Niet omdat zulke uitspraken meteen serieus genomen moeten worden, maar omdat ze vragen oproepen die niet genegeerd mogen worden.

Meer lezen

Taiwan begrijpen: Geschiedenis, statuskwesties en de risico's van een onderling verbonden wereld

Taiwan als kantelpunt

Taiwan staat al jaren keer op keer in het nieuws - soms vanwege militaire manoeuvres in de Straat van Taiwan, soms vanwege diplomatieke spanningen, soms vanwege de vraag hoe betrouwbaar internationale regels nog zijn in geval van nood. De afgelopen dagen is deze indruk voor veel waarnemers nog acuter geworden: de Amerikaanse operatie in Venezuela, waarbij de Venezolaanse president Nicolás Maduro werd vastgehouden, is het onderwerp van controversieel internationaal debat, niet alleen politiek maar ook in termen van internationaal recht.

Waarom dit relevant kan zijn voor Taiwan is minder een kwestie van “Wie heeft er gelijk?”, Als grote spelers regels selectief interpreteren of streng handhaven, vragen andere mogendheden zich - nuchter en geleid door hun eigen belangen - af waar hun eigen speelruimte begint en eindigt. En het is precies op dit punt dat Taiwan meer wordt dan alleen maar een eilandkwestie.

Meer lezen

Op regels gebaseerde wereldorde en internationaal recht: tussen claim, realiteit en schending van het recht

Internationaal recht en op regels gebaseerde wereldorde

Het valt me al jaren op hoe vaak politici en de media het hebben over een „op regels gebaseerde wereldorde“ wordt besproken. Het huidige geschil tussen de VS en Venezuela heeft deze kwestie weer onder de aandacht gebracht. Vroeger kwam deze term nauwelijks voor, maar tegenwoordig lijkt het bijna een standaardreflex: als er ergens iets gebeurt, wordt al snel gezegd dat we „de regels moeten verdedigen“. Tegelijkertijd heb ik de indruk gekregen dat dezelfde mensen die vooral naar deze regels verwijzen, zich er zelf vaak niet meer consequent aan gebonden voelen als ze twijfelen. Het was precies deze tegenstrijdigheid die me verbaasde.

Hoe vaker je zulke termen hoort, hoe vager ze lijken. „Op regels gebaseerd“ klinkt duidelijk, maar blijft vaak vaag. En „internationaal recht“ wordt vaak gebruikt als een moreel keurmerk, hoewel het eigenlijk een juridisch kader is - met voorwaarden, beperkingen en achterpoortjes. Daarom heb ik besloten dit onderwerp eens nader te bekijken. Niet als jurist, maar als iemand die wil begrijpen wat deze orde ooit in de kern was - en waar haar werkelijke kracht in lag.

Meer lezen