Overwegingen over de mogelijke terugkeer van de dienstplicht
Een soort essay van de heer von L'oreot over een mogelijke Spanningsverlies.
Tijdschrift voor Europa, bedrijfsleven, AI en digitalisering
Bijdragen met persoonlijke ervaringen uit projecten, het dagelijks leven en het bedrijfsleven. Ze geven inzicht in achtergronden, processen en praktische bevindingen.
Een soort essay van de heer von L'oreot over een mogelijke Spanningsverlies.
Ik heb het altijd een vergissing gevonden als mensen hun gegevens uit handen geven - of dat nu in de cloud is, via apps of met welke „gratis“ dienst dan ook. Voor mij is gegevenssoevereiniteit nooit een modewoord geweest, maar een kwestie van zelfrespect. Iedereen die technologie gebruikt zonder na te denken over de gevolgen, gaat een afhankelijkheid aan die vaak pas jaren later merkbaar wordt - maar dan een nog diepere impact heeft.
Bij het woord lithium denken veel mensen in eerste instantie aan moderne oplaadbare batterijen, batterijtechnologie of - met een sceptisch oog - psychotrope medicijnen. Maar lithium is eigenlijk veel meer dan dat: het is een natuurlijk sporenelement dat al sinds mensenheugenis in onze omgeving voorkomt - in rotsen, in water en ook in kleine hoeveelheden in plantaardig voedsel.
Ik schrijf deze regels vanuit een vakantieflat in Pilsen, Tsjechië. Het is een eenvoudige, duidelijk gestructureerde plek. Keuken, WLAN, een goede tafel om aan te werken. Alles wat ik nodig heb - niet meer en niet minder. Ik ben hier niet omdat ik op vakantie ben. Ik ben hier ook niet om een bevlieging te volgen of een nieuw hoofdstuk te beginnen. Ik ben hier omdat het moest.
In veel bedrijven gaat het altijd volgens hetzelfde patroon: op een bepaald moment realiseert het management zich dat „iets niet meer soepel loopt“. Misschien zijn processen te traag geworden, stapelen fouten zich op of verliest het bedrijf steeds meer het overzicht over cijfers, klanten of interne processen. De roep om een nieuwe softwareoplossing klinkt luid - bij voorkeur een moderne, krachtige ERP-software die „alles kan“. Maar hier begint vaak een fatale denkfout.
Ik houd me al meer dan tien jaar intensief bezig met aambeien - helaas niet uit theoretische interesse, maar uit eigen ervaring. In die tijd heb ik al twee operaties ondergaan: een THD-methode (transanale hemorroïd desarterialisatie) en een laserbehandeling. Beide operaties hielpen tijdelijk, maar de symptomen kwamen na verloop van tijd altijd terug.
Aambeien zijn een taboe. Hoewel miljoenen mensen er last van hebben, wordt er zelden openlijk over gesproken. Velen lijden in stilte, stellen een bezoek aan de dokter uit en proberen zich te redden met crèmes en huismiddeltjes. Maar juist deze stilte kan het lijden onbedoeld verlengen.
Met "Het iets andere aambeienboek - Mijn weg door de aambeienhel - De aambeienhel. en terug" Markus Schall geeft een duidelijk signaal tegen deze sprakeloosheid - en laat nieuwe manieren zien om klachten beter te begrijpen, te categoriseren en holistisch te verlichten.
Drieënhalf jaar geleden begon voor mij een reis die ik nooit in deze mate had verwacht - een reis door mijn eigen lichaam, geleid door één enkele, regelmatig aangepaste spalk. Aan het begin van 2022 had ik zeker niet gedacht dat de gevolgen zo enorm zouden zijn.