Er zijn persoonlijkheden die je pas echt begrijpt als je je losmaakt van hun publieke imago. Dieter Bohlen behoort precies tot deze categorie. Muzikaal gezien ben ik zelf geen grote fan van zijn oppervlakkige, vaak erg eenvoudige melodieën - en toch moet eerlijk gezegd worden dat wat hij in de jaren tachtig maakte uiterst precies, doelgroepgericht en duidelijk gestructureerd was. Bohlen was nooit een groot kunstenaar in de romantische zin van het woord. Maar hij was een uitstekende zakenman, een harde werker en iemand die zijn vak verstond op een manier die weinigen vandaag de dag nog begrijpen.
Wat hem voor mij interessant maakt is niet zozeer zijn muziek - maar het feit dat hij tientallen jaren succesvol bleef, terwijl hele generaties artiesten om hem heen kwamen en gingen. Dat hij naar dezelfde handelsschool in Oldenburg ging als ik. En dat hij vandaag - na vele jaren van stilte - plotseling een duidelijk standpunt inneemt over sociale kwesties. Dat is de reden waarom het de moeite waard is om naar Dieter Bohlen te kijken als een persoon buiten het gebruikelijke mediabeeld: niet als een poptitaan, niet als een tv-presentator, maar als een vakman, zakenman en spiegel van een tijd die zichzelf steeds minder begrijpt.
